Eski bir sınıf arkadaşınızın yeni pozisyonunu duyurduğu bir paylaşımı gördüğünüzde içinizde bir sıkışma hissettiniz mi? Bu his oldukça yaygındır ve tek başına bir kusur ya da kıskançlık göstergesi sayılmaz. Çoğu zaman kendi yolumuzu, başkalarının seçilmiş en parlak anlarıyla karşılaştırmamızdan doğar. Bu yazıda hissin kaynağına bakacak, ardından günlük hayatta uygulayabileceğiniz adımları ele alacağız.
Uygun bir başlangıç için Ankara Psikolog hakkında okuyabilirsiniz.
Bu His Neden Ortaya Çıkar?
İnsan, kendini değerlendirirken çevresindekileri ölçüt olarak kullanır. Buna sosyal karşılaştırma denir ve doğal bir zihinsel eğilimdir. Sorun, karşılaştırmanın eksik bilgiyle yapılmasıdır. Başkalarının terfisini, yeni işini ya da başarısını görürsünüz; ama o süreçteki belirsizliği, fedakârlıkları, tükenmişliği ve kuşkuları görmezsiniz. Sosyal medya bu çarpıklığı büyütür, çünkü insanlar genellikle zorlandıkları dönemleri değil kazanımlarını paylaşır. Ayrıca toplumun belirli yaşlarda belirli kilometre taşları beklemesi, kendi zaman çizelgenizi sürekli yoklamanıza yol açabilir.
Hissi Fark Edip Adlandırmak
İlk adım, hissi bastırmak yerine adını koymaktır. “Şu an geride kaldığımı düşünüyorum ve bu beni üzüyor” demek, duygunun üzerinizdeki baskısını azaltabilir. Ardından düşünceyi sınayın: “Herkes ilerliyor, ben duruyorum” cümlesi gerçekten doğru mu? Son bir yıl içinde öğrendiklerinizi, üstlendiğiniz sorumlulukları ve gelişen becerilerinizi kâğıda yazın. Bu liste, zihnin “hiçbir şey yapmadım” eğilimine karşı somut bir veri sağlar. Hissin hangi durumlarda yoğunlaştığını not etmek de işe yarar; belki yalnızca belirli kişilerin paylaşımlarında ya da gece geç saatlerde ortaya çıkıyordur.
Dikkatinizi Kendi Yolunuza Çevirmek
Karşılaştırmayı tamamen durduramazsınız, ama yönünü değiştirebilirsiniz. Başkasının başarısını “ben neden orada değilim” sorusu yerine “bundan ne öğrenebilirim” sorusuyla okumayı deneyin. Kendinize ait, ölçülebilir ve küçük hedefler belirleyin; örneğin üç ay içinde bir beceri geliştirmek ya da bir alanda yeni bir görev istemek gibi. Sizi sürekli tetikleyen hesapları sessize almak ya da sosyal medya süresini sınırlamak da rahatlatıcı olabilir. Değerlerinizi de gözden geçirin: Gerçekten istediğiniz şey o unvan mı, yoksa daha fazla özerklik, denge ya da anlam mı? Bazen geride kalma hissi, başkasının hedefini kendi hedefimiz sanmamızdan kaynaklanır.
Görüşme süreci hakkında ayrıntılar psikolog Ankara bölümünde yer alıyor.
Ne Zaman Destek Almalı?
Bu his haftalarca sürüyor, uykunuzu, iştahınızı ya da iş performansınızı etkiliyorsa veya kendinizi sürekli değersiz hissetmeye başladıysanız bir ruh sağlığı uzmanıyla görüşmek yerinde olur. Terapi, otomatik düşünce kalıplarını fark etmenize ve kendinize daha şefkatli bir bakış geliştirmenize yardımcı olabilir. Güvendiğiniz biriyle bu duyguyu konuşmak da çoğu zaman beklenenden fazla rahatlama sağlar.
Kariyer yolları doğrusal değildir ve herkesin tempo ile zamanlaması farklıdır. Geride kalma hissi bir sonuç değil, dikkat edilmesi gereken bir işarettir. Ona merakla yaklaşmak, kendi önceliklerinizi netleştirmenin bir fırsatına dönüşebilir.
Benzer bir konu için: Üniversite Tercihi Yaparken Kafa Karışıklığı Nasıl Yönetilir?